Unilibrary. Oliy ta'lim muassasalarining yagona elektron kutubxona axborot tizimi.

Пиcarели ОIIА о .AШllfFШf!P

Цель издания-представить советскому ЧИТаТелю нaЩiолее иитересные и важные выступления американсI<НX писателей' о литературе с ХУН по хх век. Двухтомник дает широкую панораму развития романтизма и реализма в США, отражае:г борьбу против антигумаНИСТИЧctских. модернистских J(j)нцеIIЦИЙ, ШКОЛ и теорий. В настоящее издание включены материалы сборниК,а статей «IIисатели США о литературе», выпущенного в 1974 году. }(инге предпослана вступительная статья, характеризующая вклад ведуюцих писателей США в развитие литературно-критической мысли.

БАЁЗИ ФОЛЬКЛОРИ тоҷик

Ба ҷилди якуми баёзи шашҷилдаи фольклори тоҷик бехтарин рубоию байтҳои халқй, ки дар шӯъбаи фольклори Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АФ Тоҷикистон нигоҳ дошта мешаванд, дохил шудаас.

БАЙТАЛ

Аз ин вокеа чанд сол гузашта бошад ҳам он хеч аз хаёлам намеравад. Ҳамин, ки дар бораи рубох, ё афсонаи "Рубоҳи хилагар"-ро шунидам боз он воқеаи мудҳиш пеши рӯям меояд.

АСПИ САМАНД

Сафо аснашро зин зал Ночоя як камчин зад. Ду чашми асп ало шуд. Дар назарам бало шуд. Шихаи мастона кард. Хаммая девона кард. Ногах зи чояш чахид

Ҳаёт қўшиғи (шеърлар)

Асл шеъриятга ошнолик ҳамиша сизга завқ-шавқ бағишлабаҳри дилингизни очади. Бу маъни булоғидан бир бор сипқорган инсон нафақат кўнгил ташналигини қондиради, балки айни пайтда ўз фикрати учун, руҳияти учун ҳам беназир қвват олишга муваффақ бўлади.

A3 «ГУЛІ ХОР»то«СИМХОР»

Чеваке ман ба сари дил дорам Чои пул нест барои қалам аст, Қалами ман ба дилам наздик аст, Ба ҳавои дилам одат кардаст.

Марғилон муаллимлари

Марғилон қадим-қадимдан буюк мутафаккирлар,илм-фан жонкуярлари макони бўлиб келган. Бу муборак заминда неча-неча олиму ориф зотлар, булбулзабон шоирлар, хушовоз хофизлар вояга етганлар. Улуғ Марғилоннинг файзи, марғилонликларнинг ободи ва турмуш тарзи ғоят ўзига хос, хавас қилишга арзигуликдир. Бундай бўлишида шаҳарда маърифат зиёсини таратган ва таратаётган ўқитувчи, муаллимларнинг ҳиссаси катта, албатта.

АДАБИЁТИ ПАҲЛАВИ

Поёни ахди сосони мархалаи муҳимме дар талвин ва гирдоварии мероси адабиёти Эрони пеш аз ислом ба сурати мактуб аст. Чунонки медонем, осори адабии пахлавӣ ба сабаби ахамияте,

АДАБИЁТИ ҚАДИМ

Таърихи адабиёти точикро берун аз таърихи халки точик омухтан имконнопазир аст, зеро он як қисми маданияти халкхои эронинажод буда, ба таърихи маданияту фарҳанги он алоқаман- дона омӯхта мешавад.

АДАБИЁТ - МАХЗАНИ МАЪРИФАТ

Дар ин мачмуаи илмй маколахои дар солхои гуногун таълиф намудаи муаллиф гирдоварй шудаанд, ки рочеъ ба проблемахои мухими адабиётшиносии муосир, масъалахои назарияи тарчума, вазни шеър, андешахо пиромуни сабки назму насри имруза,

Bahor qaytmaydi

O`tgan asrning 60-70-yillarida o‘zbek adabiyoti juda katta iste’dodlarni qabul qildi. Ham nazm, ham nasr, ham publitsistika o'quvchilarni maroqli mutolaaga, mushohadaga chorladi. Biz O`tkir Hoshimovni aynan o'sha avlodning zabardast vakili sifatida taniymiz hamda asarlarini zavq bilan qayta-qayta o‘qiymiz. O`tkir Hoshimovda nafosat tuyg`usi behad kuchli. Uning qahramonlari aksari go'dakday beg`ubor, nafosat tuyg'usiga boy, hissiyotli, о`ta ta’sirchan odamlardir.

АВАСТО

Истиќлолият дар таърихи давлатдории тољикон ва сарнавишти миллати тољик оѓози марњилаи сифатан нав гардида, барои шинохт ва дарёфти арзишњои тамаддуну фарњанги миллї заминаи устувору пойдор фароњам овард.

Оқ кийинган аёл

Роман

МАТНИ КЛАССИКӢ ВА НАВЪҲОИ ОН

Мақсади омỹзиши фанни «Матни классикӣ ва навъҳои он» он аст, ки ба мутахассисони соҳаи забон ва адабиѐти точик оиди забони қадима донишҳои мукаммали ба талаботи андозаи чаҳон мутобиқро додан,

O`n sakkizga kirmagan kim bor

Yuksak badiiy asar haqqoniy hayot aksidir. Shuning uchun ham o'quvchi unda o`zini topadi, o'zining aksini ko'radi, hayajonlanadi, quvonadi, yig'laydi, iztirobga tushadi. Bir so'z bilan aytganda asar qahramonlari bilan yashaydi. Taniqli yozuvchi Shukur Xolmirzayevning ushbu qissasi o'quvchi qalbiga ana shu tarzda kirib boradi.

Палата No 6

В больничном дворе стоит небольшой флигель, окруженный целым лесом репейника, крапивы и дикой конопли. Крыша на нем ржавая, труба наполовину обвалилась, ступеньки у крыльца сгнили и поросли травой, а от штукатурки остались одни только следы. Передним фасадом обращен он к больнице, задним – глядит в поле, от которого отделяет его серый больничный забор с гвоздями. Эти гвозди, обращенные остриями кверху, и забор, и самый флигель имеют тот особый унылый, окаянный вид, какой у нас бывает только у больничных и тюремных построек